19 آذر 1395
ثبت نام ورود
پشتیبانی زنده

انگلستان

. تیم ملی فوتبال انگلستان

تیم ملی فوتبال انگلیس به عنوان نماینده رسمی کشور انگلستان در سازمان جهانی فوتبال ، توسط اتحادیه فوتبال این کشور اداره می شود ، که این اتحادیه به نام (association of football) شناخته شده است ، و در واقع به عنوان قدیمی ترین فدراسیون فوتبال در تاریخ فوتبال جهان مطرح است.

تیم ملی فوتبال کشور انگلیس همراه با تیم ملی اسکاتلند در سال ۱۹۸۲ اولین بازی رسمی بین المللی را که بین دو کشور مختلف برگزار میشد در همیلتون کرسنت (Hamilton Crescent) یکی از شهرهای کشور اسکاتلند و در ورزشگاه منطقه پاتریک در گلاسکو برگزار کردند.

اگرچه اکثر تیم های ملی فوتبال شرکت کننده حاضر در جام های مختلف به عنوان نماینده یک کشور مستقل به میدان می روند ولی تیم ملی انگلیس به عنوان نماینده کشور انگلستان که جزیی از قسمت جنوبی پادشاهی متحده سرزمین بریتانیای کبیر (که متشکل از کشورهای انگلیس ، اسکاتلند ، ولز و ایرلند شمالی و مجمع الجزایر وابسته به آنها است) می باشد . که این مسئله بدین معنی است که فدراسیون جهانی فوتبال به کشور انگلیس این اجازه را داده است که تیم فوتبال کشور خود را به عنوان یک تیم ملی مستقل به تورنمنتها و مسابقات بفرستد. استادیوم اختصاصی تیم ملی فوتبال انگلیس ، استادیوم ومبلی می باشد.

تیم ملی فوتبال انگلستان قهرمان جام جهانی 1966

تیم ملی انگلیس یکی از هشت تیمی است که موفق به کسب قهرمانی جام جهانی فوتبال شده است. آنها در سال ۱۹۶۶ موفق به کسب مقام قهرمانی شدند ، در حالیکه میزبان رقابتهای آن دوره بودند. آنها موفق شدند در مسابقه پایانی تیم آلمان غربی را در وقت های اضافه با نتیجه ۴بر۲ شکست دهند و جام قهرمانی را بالای سر ببرند. از آن تاریخ به بعد بهترین عملکرد تیم ملی انگلیس در جام جهانی سال ۱۹۹۰ بود که تیم ملی کشور انگلیس موفق شد در جایگاه چهارم بایستد. تیم ملی انگلیس همچنین در جام ملت های اروپای سال ۱۹۶۸ و ۱۹۹۶ به مرحله نیمه نهایی راه پیدا کرد .

جام کشورهای متحده پادشاهی انگلستان

در سری مسابقات جام کشورهای متحده پادشاهی انگلیس که بین کشورهای انگلیس و اسکاتلند و ایرلند شمالی و ولز برگزار می شد ، تیم ملی انگلستان موفق به کسب ۵۴ برد شد و این رکورد تا سال ۱۹۸۴ که مسابقات به حالت تعلیق درآمد به فوتبال ملی کشور انگلیس تعلق گرفت. رقبای سنتی انگلیس تیم های ملی ولز و اسکاتلند هستند .حساسیت رقابت فوتبال بین انگلستان و اسکاتلند در دهه ۱۸۷۰ میلادی آغاز شد ، اما از دهه ۱۹۸۰ و با پایان یافتن بازی های پشت سر هم این دو تیم ، رقابت تیم ملی انگلستان با تیم های ملی کشورهای دیگر مثل آلمان و ایتالیا مهمتر و پررنگتر شده است.

در ابتدای کار تیم ملی انگلیس دارای ورزشگاه ثابت و اختصاصی نبود . آنها در سال ۱۹۰۶ به عضویت رسمی سازمان فیفا درآمدند و در سال ۱۹۰۸ اولین بازیهای خود را در مقابل تیمهایی به غیر از تیمهای کشورهای متحده پادشاهی بریتانیا در یک تور فوتبالی در اروپای مرکزی برگزار کردند . استادیوم ومبلی در سال ۱۹۲۳ به بهره برداری رسید و به عنوان ورزشگاه خانگی و اختصاصی تیم ملی انگلستان شناخته شد.

جدایی انگلستان از فیفا

در سال ۱۹۲۸ بعد از اینکه فوتبال کشور انگلستان جدایی رسمی خود را از فیفا اعلام کرد روابط این دو رو به تیرگی و سردی گذاشت و به همین دلیل آنها تا جام جهانی سال ۱۹۵۰ در هیچ رقابت بین المللی شرکت نکردند . تا اینکه در جام جهانی سال 1950 با پذیرا شدن شکست یک بر صفر از تیم ملی آمریکا از صعود به مرحله بعد رقابتها بازماندند و یکی از خجالت آورترین نتایج تاریخ فوتبال ملی انگلیس را رقم زدند .

نخستین شکست خانگی تیم ملی انگلستان

نخستین شکست خانگی انگلیس در بازیهای ملی در مسابقه با تیم ملی جمهوری ایرلند در بیست و یکم سپتامبر سال ۱۹۴۹ بود ، که بازی را با حساب دو بر صفر در ورزشگاه گودیسون پارک ، ورزشگاه اختصاصی باشگاه لیورپول واگذار کردند . شکست ۶ بر ۳ به تیم ملی مجارستان در ورزشگاه ویمبلی انگلیس در واقع اولین باخت خانگی تیم در مقابل تیمهای خارج از کشورهای اتحادیه بریتانیا بود . در بازی برگشت و در بوداپست انگلیس باز هم شکست تلخی را تجربه کرد و بازی را با حساب ۷ بر ۱ از مجارستان باخت ، که می توان این باخت را بدترین شکست تیم در کل تاریخ فوتبال ملی انگلیس نامید .

ویلیام سیدنی اوون (Sydney William Owen) که یکی از بازیکنان تیم ملی انگلیس در آن تاریخ بود در این مورد می گوید : کاملا غافلگیرانه بود........انگار ما نبودیم. مثل این بود که بازیکنانی از فضا یا کرات دیگر برای تیم ملی انگلیس بازی می کردند.

انگلستان در سال های 1970 - 1954

در جام جهانی سال ۱9۵۴ آیور برادی (Ivor Broadis) یکی از بازیکنان تیم ملی انگلیس در مسابقه ای هیجان انگیز و زیبا در مقابل بلژیک که با نتیجه تساوی ۴ بر ۴ خاتمه یافت ، در فاصله سه دقیقه دو گل به ثمر رسانید و بدین ترتیب رکورد ناتاییل لافتهوس (Nat_ Lofthouse) کاپیتان و گلزن مشهور تیم ملی فوتبال انگلیس و باشگاه بولتون واندرس (که در فاصله سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۸ برای تیم انگلیس بازی می کرد) را در هم شکست .

اگرچه والتر وینترباتم (Walter Winterbottom) به عنوان اولین سرمربی تمام وقت تیم ملی فوتبال انگلیس در سال ۱۹۴۶ انتخاب شد ، ولی بازیکنان تیم ملی فوتبال انگلیس همچنان به وسیله یک کمیته گروهی تعیین می شدند . تا اینکه در سال ۱۹۶۳ آلف رمزی (Alf ـRamsey) مدیریت تیم را به صورت شخصی بر عهده گرفت. جام جهانی سال ۱۹۶۶ به میزبانی کشور انگلستان برگزار شد که در این جام تیم ملی انگلیس به مرحله نهایی رقابتها راه یافت و در بازی با تیم آلمان غربی به پیروزی ۴ بر ۲ رسید و مقام قهرمانی مسابقات را از آن خود کرد . در این مسابقه بازیکن تیم ملی انگلیس جف هورست (Geoff _Hurst) موفق به ثبت یک هت تریک تاریخی شد.

تیم ملی انگلستان سپس در سال ۱۹۷۰ به عنوان مدافع عنوان قهرمانی جام مجوز حضور در رقابتها را پیدا کرد . آنها تا مرحله یک چهارم نهایی صعود کردند ولی در نهایت با پذیرفتن شکست از آلمان غربی از دور رقابتها حذف شدند. نکته جالب مسابقه این بود که انگلیس بازی دو بر صفر برده را با باخت سه بر دو در وقت های اضافه عوض کرد .

دوران افول تیم ملی فوتبال انگلستان

در سال ۱۹۷۴ انگلیسیها از راهیابی به جام جهانی بازماندند و همین امر موجب برکناری آلف رمزی از مقام خود شد . ضمن اینکه آنها مجوز حضور در جام سال ۱۹۷۸ را هم پیدا نکردند .

برای حضور در جام جهانی اسپانیای سال ۱۹۸۰ رون گرین وود (Ron Greenwood ) هدایت تیم را در دست گرفت وشروع به برنامه ریزی کرد . اما باز هم تیم انگلیس در مرحله دوم از سری رقابتهای تعیین تیم های حاضر در جام جهانی بدون حتی یک شکست از دور مسابقات کنار رفت و حذف شد.

دست خدا و حذف انگلستان از جام جهانی 1986

تا اینکه نوبت به بابی رابسون (Bobby Robson) رسید تا هدایت تیم را بر عهده بگیرد و این مربی موفق شد ضمن حضور در جام جهانی سال ۱۹۸۶ انگلیس را تا مرحله یک چهارم نهایی بالا ببرد ، که البته در این مرحله تیم انگلستان در مسابقه ای که به دلیل دو گل جنجالی دیگو مارادونا مشهور و در تاریخ ثبت شد ، با حساب دو بر یک بازی را به حریف قدرتمند خود واگذار کرد و باز هم نتوانست در فینال حضور یابد .

سدی به نام آلمان مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان در جام جهانی 1990

در جام جهانی سال ۱۹۹۰ تیم ملی انگلستان موفق به کسب مقام چهارم شد و باز هم این تیم ملی آلمان بود که آنها را در مرحله نیمه نهایی مغلوب خود کرد . این بازی در وقت قانونی با حساب یک بر یک تمام شده بود اما در ضربات پنالتی آلمان توانست شکست ۴ بر ۳ را بر انگلستان تحمیل کند.

در سال ۱۹۹۰ تا 1994 تیم ملی انگلستان ۴ سرمربی متفاوت را تجربه کرد ، که هر کدام مدتی کوتاه را در راس تیم فوتبال انگلیس تجربه کردند . گراهام تیلور (Graham Taylor) به عنوان جانشین رابسون انتخاب شد و به دلیل ناکامی انگلیس در راهیابی به جام جهانی سال ۱۹۹۴ از سمت خود برکنار شد.

باز هم آلمان و حذف انگلستان از جام ملت های اروپا 1996

در رقابتهای جام ملتهای اروپای سال ۱۹۹۶ تری ونبلز (Terry Venables) هدایت انگلیس را بر عهده داشت که موفق شد تیم ملی را به مرحله نیمه نهایی مسابقات برساند و بدین ترتیب بهترین عملکرد تیم ملی انگلیس را در جام ملتهای اروپا رقم زد .

بعد از ونبلز ، گلن هادل (Glenn_ Hoddle) به نیمکت مربیگری انگلیس دست یافت و این مربی نیز پس از هدایت تیم ملی انگلستان در جام جهانی سال ۱۹۹۸ که به حذف این تیم از سری رقابتها در مرحله دوم و در ضربات پنالتی ( پس از تساوی ۲ بر ۲ در وقت قانونی بازی ) انجامید ، به دلیل مسائل غیر ورزشی از سمت خود کنار رفت . بعد از جدایی گلن هادل از تیم ، کوین کیگان (Kevin_ Keegan) سرمربی گری تیم فوتبال انگلستان را بر عهده گرفت و این تیم را در رقابتهای جام ملتهای اروپای سال ۲۰۰۰ هدایت کرد که به دلیل بازیهای ناامید کننده تیم مجبور به کناره گیری از تیم شد .

اولین مربی خارجی تیم ملی فوتبال انگلستان

بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ هدایت تیم ملی انگلیس بر عهده اسون گوران اریکسون بود و این برای اولین بار بود که یک غیر انگلیسی هدایت تیم ملی فوتبال این کشور را در دست می گرفت . با وجود تلاش قابل توجه اریکسون برای مخفی نگه داشتن زندگی شخصی و دور کردن حاشیه از پیرامون خود ، او برای بخش قابل توجهی از هواداران پر شمار خود بسیار محبوب بود . اریکسون در جامهای جهانی سالهای ۲۰۰2 و ۲۰۰۶ موفق به بالا بردن انگلستان تا مرحله یک چهارم نهایی شد و در کل دوران مربیگریش در انگلیس تنها ۵ شکست را با این تیم تجربه کرد و رنکینگ تیم ملی فوتبال انگلستان را در فیفا تا رتبه ۴ ام ارتقا داد . اگرچه قرارداد او با تیم ملی انگلستان توسط اتحادیه فوتبال این کشور تا دو سال افزایش یافت ولی به علت نتایج جام جهانی سال ۲۰۰۶ نهایتا از سمت خود برکنار شد.

مربی بعدی تیم ملی انگلستان استیو مک لارن (Steve McClaren) بود که دوران مربی گری او با موفقیت چندانی در تیم همراه نبود ، تا اینکه در ۲۲ نوامبر سال ۲۰۰۷ به دلیل عدم راهیابی تیم انگلیس به جام ملتهای اروپای سال ۲۰۰۸ جای خود را به مربی مشهور ایتالیایی یعنی فابیو کاپلو داد . دوران مربی گری مک لارن در واقع کوتاه ترین دوره مربی گری یک سرمربی در تیم انگلیس بود . دوران کاپلو در تیم ملی انگلستان در تاریخ ششم فوریه ۲۰۰۸ و در بازی با سوئیس آغاز شد ، که آن بازی را انگلیس با نتیجه دو بر یک به سود خود به پایان برد .

در سری رقابتهای مقدماتی جام جهانی سال ۲۰۱۰ تیم کاپلو تمام بازی های خود را با برد به پایان رسانید . آنها تیم ملی کرواسی را در ورزشگاه ومبلی با ۵ گل در هم شکستند و نتیجه جالب ۵ بر ۱ را رقم زدند که صعود آنها را به مرحله نهایی جام جهانی سال ۲۰۱۰ قطعی کرد ، در حالیکه هنوز عملا دو بازی باقیمانده بود که به بازی های تشریفاتی تبدیل شدند ، نتیجه ای که هرگز قبل از آن مربی در انگلیس نگرفته بود.

در جام جهانی سال ۲۰۱۰ دو بازی ابتدایی تیم ملی انگلیس سوال هایی را در مورد عملکرد تاکتیکی و وضعیت روحی و جسمی و میزان مقاومت بازیکنان در مقابل فشارهای مسابقات برانگیخت . در مرحله بعد آنها شکست سنگینی را در برابر آلمان متحمل شدند ، که بدترین نتیجه تیم ملی انگلیس در تاریخ حضور این تیم در جام جهانی بود.